Bu atölye, bedensel dramaturji yoluyla oyuncu eğitimine yönelik bütüncül bir yaklaşım
sunar; Rudolf Laban, Michael Chekhov, Jacques Lecoq ve Jerzy Grotowski’nin
yöntemlerinden ilhamla kurgulanmıştır. Tiyatro, hareket ve dansın bir araya getirildiği bu
çalışma boyunca, katılımcılar bedensel farkındalık, mekânsal algı ve duygusal mevcudiyeti
artırmaya yönelik yapılandırılmış egzersizlerden geçerler.
Çalışmalar; ağırlık aktarma, dikey eksen farkındalığı, yerle temas ve hizalanma
egzersizleriyle başlar. Laban’ın “efor” kuramı Lecoq’nun ritim, yön ve dinamik anlayışıyla
birleşir. Katılımcılar, bastırma, kayma, süzülme gibi enerji niteliklerini hareket yoluyla
deneyimler; bu niteliklerin dramatik ifadeye katkısını keşfeder.
Chekhov’un psikolojik jest tekniği, oyuncunun hayal gücüne ve duygusal derinliğine
erişimini sağlayan çalışmalara rehberlik eder. “Fırça” ve “Ses-İmge Dönüşümü” gibi
egzersizler, içsel itkilerin bedensel anlatıya dönüşmesini hedefler. Grotowski’nin etkisi ise
belleğe, itkisel çalışmaya ve yalınlığa dayalı netliğe verilen önemle hissedilir.
Bu süreç, oyuncudan performatif bir sonuç beklemektense onun içgüdüyle hareket etmesini,
duyusal farkındalık geliştirmesini ve alışkanlıklarını askıya almasını teşvik eder. Eşli
çalışmalar, tekrarlar ve doğaçlamaya dayalı görevler, oyuncunun an’da kalma, zamansal
farkındalık ve sözel olmayan anlatı becerisini geliştirir. Baş, göğüs ve karın merkezli üç
odakla çalışarak, bedensel anlatımda niyet, direnç ve özgürlük katmanları keşfedilir.
Atölye, süreç boyunca oluşan hareket dizilerinin yapılandırılmasıyla son bulur. Bu yöntem,
günümüz performans sanatında otantiklik, canlılık ve sahnedeki dönüştürücü varlığı
hedefleyen somatik, şiirsel ve disiplinli bir oyuncu eğitimi yaklaşımı sunar. Bu çalışma
konferans süresinde 1 gün 2,5 saat ya da 2 gün 2,5 saat olarak tek ya da iki seans halinde
gerçekleştirilebilir.
